وصیتنامه شهید «محمدحسن بسانی»
شهید «محمدحسن بسائی» در وصیتنامه خود نوشت: به پسرم نگویید که پدرت به سفر رفته است بگویید به خاطر آزادی تو هزاران خمپاره دشمن سینه پدرت را نشانه گرفتهاند.
شهید «محمدحسن بسائی» در وصیتنامه خود نوشت: به پسرم نگویید که پدرت به سفر رفته است بگویید به خاطر آزادی تو هزاران خمپاره دشمن سینه پدرت را نشانه گرفتهاند.
شهيد «روحالله مغانلو» در وصیتنامه خود نوشت: ای امت شهیدپرور، تنها راه نجات اسلام و رهایی مستضعفین و پیروزی نهایی، پشتیبانی قاطع و بیدریغ خدا از انقلاب اسلامی است. در هر کجا هستید از روحانیت مبارز دفاع کنید تا اسلام را به تمام جهانیان بشناسانید.
«شهید ولی تاک» در وصیتنامه بهجامانده از خود نوشته است: حجاب، عفّت و پاکدامنی را سرلوحه زندگیات قرار بده و زینب گونه پیام شهیدان را به گوش جهانیان برسان.
شهید « اسمعیل عبدیلی انهر » در وصیتنامه ی خود اینگونه سخن گفته است: براى مسائل جزئى اين قدر جدال نكنيد. مهربان باشيد تا خداوند ازشما راضى باشد. صله رحم بين اقوام بايد براساس قانون الهى باشد
شهید «امداد اسمعیل پور» در وصیتنامه خود نوشت: مادر جان! پدر مرحوم و تمام برادرانم و خواهرانم به وجود شما میبالند كه چنين فرزندى به اسلام هديه كردهايد.
شهید «عزیز اشراقی» در وصیتنامهی خود نوشت: «اى كساني كه احساس مسؤوليت مى كنيد، سعى كنيد از امام امت خمينى كبير تبعيت كنيد و يک فرد مكتبى با تمام ابعادش باشيد و تمامى افكار و اعمال خود را در مسير الله قرار دهيد و هميشه ياد خدا باشيد.
شهید بهزاد آهندوست در وصیتنامه خود نوشت: تقاضای من از ملت مسلمان و قهرمان و شهیدپرور ایران این است که امام را تنها نگذارید و همیشه در صحنه حاضر باشید تا توطئهگران آرزوی خود را به گور ببرند. مردم! مبادا امام امت، این قلب امت و هدیه خدا را تنها بگذارید.
«شهید اصغر عندلیبیان» در وصیتنامه خود نوشت: این را نهتنها به خواهران خودم، بلکه به تمام خواهران هموطن نیز میگویم که ارزندهترین زینت خود که همان حجاب است را حفظ کنید.
«شهید ولی نصيری» در وصیتنامه خود نوشت: «شهادت در راه خدا و يا ذلت و خوارى، من به عنوان يک مسلمان مقلد امام، راه اول را انتخاب كردم.»
در اینجا تکلیف ما رفتن به جبهه و تکلیف شما استقبال از رفتنها و صبر بعد از شهادت است. ما وظیفهمان را هر چند ناقص انجام دادهایم ولی مسئولیت شما هنوز باقی مانده است.
ای مردم ایران قدر و اهمیت این نعمت بزرگ الهی (اسلام و جمهوری اسلامی) را بدانید که باز امتحان بزرگ و آشکاری است و هرگز پشت به رهبر نکنید.
خدایا، معبودا، پروردگارا از وقتی که چشم گشودم، خود را در میان گناه دیدهام. بارالها همواره خود را در میان معصیت میبینم، خدایا معصیت کارم و افسرده و گریانم. اما تو کریمی و غفوری و رحیمی، خدایا وقتی که به یاد گناهانم میافتم و میخواهم که زمین دهان باز کند و من به درون زمین فرو روم.